Τί είδα στο Λονδίνο

Το Λονδίνο είναι μια μεγαλούπολη που προσφέρει αστείρευτες δυνατότητες να κάνεις και να δεις πράγματα. Ανάμεσα στα πολλά είναι και οι θεατρικές του παραστάσεις. Σε κάποια παλιότερη επίσκεψή μου είχα παρακολουθήσει το μπαλέτο "Η Λίμνη των Κύκνων" του Τσαϊκόφσκι από Εθνικό Μπαλέτο της Αγγλίας που παρουσιάζεται στο θέατρο London Coliseum απ' όπου και οι παρακάτω φωτογραφίες.

Τα θέατρα γενικά είναι ακριβά, υπάρχουν όμως και τρόποι να εξοικονομήσει κανείς χρήματα. Ιδίως αν έχει από πριν εντοπίσει τί θέλει να δει. Ψάχνεις για ακυρώσεις της τελευταίας στιγμής - είτε διαδικτυακά είτε στο ταμείο του θεάτρου που ενδιαφέρεσαι - καθώς αυτά τα εισιτήρια μπορεί να τα δίνουν σε χαμηλότερη τιμή. Κάτι άλλο που πρέπει να έχετε υπόψη σας είναι οι ημέρες που έχει λαϊκή απογευματινή παράσταση, τα σαββατοκύριακα ή σε αργίες. Να προτιμάτε αυτές όχι μόνο για θέμα κόστους αλλά επίσης όταν έχει δύο παραστάσεις την ίδια ημέρα οι συντελεστές συνήθως είναι πιο κουρασμένοι στην δεύτερη παράσταση και οι απόδωσή τους μειώνεται.

Το συγκεκριμένο μπαλέτο ήταν πολύ ωραίο και ο χώρος επιβλητικός σε μετέφερε σε άλλες εποχές. Παραλίγο να καθόμασταν στο βασιλικό θεωρείο μόνοι μας, αλλά αφ' ενός το κόστος, αφ' ετέρου η μειωμένη ορατότητα της σκηνής μας αποθάρρυνε. Ίσως την επόμενη φορά να δοκιμάσουμε την επιλογή αυτή.

Το εσωτερικό του θεάτρου, διακρίνονται η σκηνή, η ορχήστρα, η πλατεία, τα θεωρεία, ο θόλος της οροφής

Η ορχήστρα φωτισμένη

Οι κύκνοι υποκλίνονται στο κοινό τους

Αρχαίο Θέατρο Λάρισας

 Το αρχαίο θέατρο της Λαρισας βρίσκεται στο κέντρο της πόλης για πολλά χρόνια ήταν θαμένο αλλά τις τελευταίες δεκαετίες αποκαλύπτεται σιγά σιγά μετά από συνεχείς απαλλοτριώσεις και ανασκαφές. Αποτελούσε την "έδρα", κατα κάποιο τρόπο το βουλευτήριο του Κοινού των Θετταλών εκτός από τις πολιτιστικές εκδηλώσεις που γινόταν. Κατασκευάστηκε πρίν από το 2ο αι. π.Χ. και σήμερα αποτελεί ένα σημείο έμβλημα για την πόλη. Η Λάρισα έχει το προνόμιο να διαθέτει και δεύτρο θέατρο, μικρότερου όμως μεγέθους.

Φωτογράφιση του θεάτρου από ψηλά, τότε που δεν υπήρχαν drones

Hollywood Blvd, Η λεωφόρος των Αστέρων

Όταν βρεθείτε στο Λος Άντζελες, την πόλη των Αγγέλων, L.A., δεν περιμένετε από εμάς να σας πούμε να πάτε και από τη Hollywood Bulevard, σίγουρα θα το κάνετε, εκεί θα θαυμάσετε - χαζέψετε τα αστέρια της δόξας. Το τοπικό εμπορικό επιμελητήριο για να τονώσει την επισκεψιμότητα της περιοχής αποφάσισε να αφιερώσει σε προσωπικότητες του κινηματογράφου, τηλεόρασης, μουσικής, ραδιοφώνου και γενικότερα του θεάματος, αστέρια πάνω στο πεζοδρόμιο. Αυτό ξεκίνησε το 1960 με τη δημιουργία του, γνωστού πλέον, πεντάκτινου αστεριού σε ροζ χρώμα και μαύρο φόντο που έχει πάνω το όνομα του τιμώμενου και ένα σηματάκι με την κατηγορία που διακρίθηκε. Εκτός από ανθρώπους, έχουν τιμηθεί και ήρωες κινουμένων σχεδίων (π.χ. Μίκι Μάους), σκυλιά (η Λάσι κ.ά.), αλλά και εταιρείες (όπως η Disneyland) με δικό τους αστέρι. Οι αστροναύτες του Apollo XI δεν έχουν αστέρι αλλά "κύκλο" και μάλιστα σε τέσσερα σημεία (που παραπέμπει στο φεγγάρι)!   

Το μήκος της λεωφόρου με τα αστέρια είναι περίπου 3 χιλιόμετρά και αν κάποιος θέλει να δει τα πεζοδρόμια και από τις δύο πλευρές του δρόμου, θα διανύσει 6 χιλιόμετρα. Σας προτείνουμε να κάνετε τη βόλτα νωρίς το πρωί για να αποφύγετε τα πλήθη των τουριστών και το συνωστισμό. Έτσι θα έχετε μεγαλύτερη άνεση να βρείτε αυτό που θέλετε και να βγάλετε και φωτογραφίες που δεν θα περιέχουν πολλά παπούτσια.
Στη λεωφόρο του Hollywood βρίσκεται και το Dolby Theatre (πρώην Kodak Theatre) στο οποίο παραδοσιακά γίνονται οι απονομές των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου δηλαδή τα γνωστά ως Βραβεία Όσκαρ και εδραιώνονται τα νέα αστέρια.

Σήμερα, (αρχές του 2019) υπάρχουν πάνω από 2600 αστέρια μερικά από τα οποία βλέπετε στις φωτογραφίες παρακάτω.

Jennifer Aniston

Julianne Moore

Maria Callas, Μαρία Κάλλας

N. Armstrong, E. Aldrin, M. Collins, οι πρώτοι άνθρωποι στο φεγγάρι

Ronald Reagan

Η πινακίδα του Hollywood όπως φαίνεται από τη Hollywood Blvd

Frank Sinatra

Thomas A. Edison

James Cameron

Fred Astaire

Arnold Schwarzenegger

Marilyn Monroe

Phil Collins

Donald

Disneyland

Minnie

Dolby Theatre. Εδώ γίνονται οι απονομές των Όσκαρ

Αστέρια και σωσίες

Susan Sarandon

Halle Berry

Nicole Kidman

Anthony Hopkins

Kevin Costner

Harrison Ford

Russell Crowe

Christina Aguillera

Greta Garbo

Ricky Martin

The Doors

John Travolta

Robin Williams



Quentin Tarantino

Τα αστέρια στο πεζοδρόμιο

Αρχαίοι Έλληνες Τραγωδοί

Θα κλείσω τη χρονιά κάπως αισιόδοξα, με μια σειρά αναρτήσεων από την Αθήνα και από μνημεία λουσμενα στο Αττικό φως. Σήμερα βάζω τις φωτογραφίες των προτομών τριών Ελλήνων Τραγικών ποιητών, Αισχύλου, Σοφοκλή και Ευριπίδη που βρίσκονται επί της Λεωφ. Αμαλίας, έξω από τον εθνικό κήπο. Η δραματική ποίηση θεωρείται από πολλούς πρωτότυπο δημιούργημα του Ελληνικού πνεύματος με κυριότερους εκφραστές τους τρείς προαναφερθέντες.

Η τραγωδία έχει πλοκή σημαντική, κορυφώνεται και καταλήγει στην κάθαρση μέσα από συγκινησιακές καταστασεις και πλοκή που χωρίζεται σε ενότητες διαλογου και "χορού". Ο Αριστοτέλης έδωσε τον ορισμό της τραγωδίας ώς εξής: «Έστιν ουν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας, μέγεθος εχούσης, ηδυσμένω λόγω, χωρίς εκάστω των ειδών εν τοις μορίοις, δρώντων και ου δι’ απαγγελίας, δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν».

Ας έρθει και η κάθαρση του καθενός με το τέλος της χρονιάς και να εισέλθουμε στη καινούρια κανοντας νέα αρχή.

Αισχύλος

Σοφοκλής

Ευριπίδης

Το Φάντασμα της Όπερας. London's version

Στην ανάρτησή μας εδώ είχαμε αναφερθεί στην ίδια παράσταση που παίζεται στη Νέα Υόρκη. Το ίδιο μιούζικαλ το είδα και στο Λονδίνο. Η αίσθησή μου είναι το έργο της Νέας Υόρκης ήταν πιο ωραίο, με καλύτερες ερμηνείες πιο εντυπωσιακό και πιο όμορφο γενικότερα. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια σε καμία περίπτωση, ότι δεν θα το συνιστούσα. Σίγουρα, ήταν στις πρώτες επιλογές μου και δεν το μετάνιωσα. Να το δείτε κι εσείς...

Η σκηνή

Το εξωτερικό του θεάτρου "Her Majesty's Theatre". Εντυπωσιακό

Το εισιτήριο του θεάτρου

Φεστιβάλ Ιαπωνικού Κινηματογράφου 2017

Στον Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης αυτές τις μέρες εξελίσσεται το φεστιβάλ Ιαπωνικού Κινηματογράφου με τίτλο "Η συνταγή της Ιαπωνικής Κουζίνας: Eating = Loving = Living!". Ευχαριστούμε την Πρεσβεία της Ιαπωνίας στην Αθήνα και το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για την τιμητική πρόσκληση της Τετάρτης 22 Φεβρουαρίου, να παρακολουθήσουμε την ταινία  A Tale of Samurai Cooking - A True Love Story του Yuzo Asahara, η οποία πραγματεύεται μια αληθινή ιστορία εποχής και το πως οι έριδες των Σαμουράι ηγεμόνων μπλέκουν με τις ιστορίες αγάπης και τη διαδοχή του Σεφ από το γιο και τη νύφη του, με ένα happy ending.

Το  φυλλάδιο και η πρόσκληση

Η σεφ της Πρεσβείας είχε ετοιμασει ποικιλία από φαγητά της Ιαπωνικής κουζίνας, η οποία -ενημερωτικά - βρίσκεται στον κατάλογο της UNESCO, προσφέροντας σάκε και κρασί. Το φεστιβάλ ολοκληρώνεται σήμερα.

Το Φάντασμα της Όπερας

Το μιούζικαλ του Andrew Loyd Weber που έχει γίνει μεγάλη επιτυχία. Ξεκίνησε από το Λονδίνο, αλλά παίζεται και στην Αμερική. 

Η σκηνή πριν την έναρξη της παράστασης

  Στη Νέα Υόρκη παίζεται από το 1988, εννέα χρόνα μέχρι σήμερα συνεχώς και είναι το πλέον δημοφιλές. 

Η σκηνή στο διάλειμμα

 Η ορχήστρα είναι υπέροχη, το ειδικά εφέ εντυπωσιακά και πλούσια, η εναλλαγή των σκηνικών είναι μεγάλη και πραγματοποιείται ομαλά κατά τη διάρκεια της παράστασης και βέβαια οι ερμηνείες των ηθοποιών εξαιρετικές.

Το εξωτερικό του θεάτρου Majestic. Το αυτοκίνητο στο πρώτο πλάνο δεν περίμενε εμένα

Η παράσταση σε απορροφά και ξεχνιέσαι για δύο ώρες από όλα.

Το πρόγραμμα και το εισιτήριο

Update: Δείτε την ανάρτηση για για την παράσταση του Λονδίνου εδώ.  

Η Αντιγόνη στην Επίδαυρο

Την Παρασκευή βρέθηκα στην Επίδαυρο για να παρακολουθήσω την τραγωδία του Σοφοκλή Αντιγόνη από το Εθνικό Θέατρο. Δεν θα σταθώ στην ερμηνεία και στη δουλειά των συντελεστών που ήταν ομολογουμένως εξαίρετη καθώς η νεότερη γενιά συνεργάστηκε αγαστά με τις παλαιότερες, και οι ελλαδίτες  με τους κυπρίους, δίνοντας ένα άρτιο αισθητικά αποτέλεσμα.

Οι κερκίδες του θεάτρου από τη σκηνή

 Το έργο πραγματεύεται τη σύγκρουση της Αντιγόνης με τον Κρέοντα αλλά τα νοήματα είναι πολύ βαθύτερα. Προσεγγίζοντας με συνολικότερη θεώρηση, βλέπουμε τις αντιθέσεις διαχρονικά σε θέματα πανανθρώπινα όπως η υπακοή στην εξουσία - στον γραπτό (πολιτεία) ή άγραφο (θεϊκό) νόμο - όπως αργότερα το ευαγγελικό "πειθαρχείν δει θεώ μάλλον ή ανθρώποις" - η σύγκρουση άντρα και γυναίκας, νεαρού και ηλικιωμένου, δικαίου και αδίκου, τιμή στους νεκρούς από τους οικείους. Βέβαια αμφότεροι οι πρωταγωνιστές θεωρούν ότι έχουν δίκαιο και αυτός είναι ο λόγος που δεν υποχωρεί κανένας και στο τέλος χάνουν και οι δύο. 

Η σκηνή και η ορχήστρα όπως φαίνεται από το κοίλον

Στο τρίτο στάσιμο ακούγεται από το χορό ο ύμνος στον Έρωτα 

Ἔρως ἀνίκατε μάχαν, Ἔρως, ὃς ἐν κτήμασι πίπτεις,

ὃς ἐν μαλακαῖς παρειαῖς νεάνιδος ἐννυχεύεις,

φοιτᾷς δ᾽ ὑπερπόντιος ἔν τ᾽ ἀγρονόμοις αὐλαῖς·

καί σ᾽ οὔτ᾽ ἀθανάτων φύξιμος οὐδεῖς

οὔθ᾽ ἁμερίων σέ γι᾽ ἀνθρώπων. ὁ δ᾽ ἔχων μέμηνεν.

σὺ καὶ δικαίων ἀδίκους φρένας παρασπᾷς ἐπὶ λώβᾳ

Και στη συνέχεια η Αντιγόνη άγεται προς το τέλος. Ο μάντης Τειρεσίας προφητεύει όλα τα κακά που έπονται και με αυτά επέρχεται η κάθαρση.

Το εισιτήριο εισόδου

Ο Σοφοκλής δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, χρησιμοποιόντας όλα τα στοιχεία της δραματικής τεχνικής όπως αναπτύχθηκαν στην αρχαιότητα ώστε στο τέλος να εξαγνιστούν εξιλεωθούν μαζί με τους ηθοποιούς και οι θεατές. Από τον μύθο διαχρονικά έχουν εμπνευστεί πλήθος καλλιτεχνών προσφέροντας ερμηνείες και έργα τέχνης αξιόλογα.

Όταν οι άνθρωποι βλέπουν το σωστό και το δίκαιο, μαθαίνουν και διδάσκονται από τα λάθη τους αλλά είναι πλέον πολύ αργά.