Μάχη Μπεκής, Λαμία Φθιώτιδας

Το μνημείο στο σημείο της μάχης

Μια άγνωστη σε πολλούς μάχη του 1821 είναι η μάχη της Μπεκής που έγινε τον Απρίλιο του 1821 και προηγήθηκε αυτή της Αλαμάνας. Οι ελληνικές δυνάμεις συγκεντρωμένες στη γέφυρα της Αλαμάνας υπό τον Πανουργιά και Αθανάσιο Διάκο στέλνουν μικρό στρατό προς τη Λαμία -Ζητούνι τότε - για να δούνε πόσοι Τούρκοι βρίσκονται εκεί. Γίνονται όμως αντιληπτοί από τους Τούρκους και οι επαναστάτες υπό τον Κομνα Τράκα υποχωρούν στη Μπεκή, στον Αι' Θανάση - βρύση της  Τσάλαινας - πολιορκούμενοι από τους Τούρκους της Λαμίας. Οι Έλληνες, από το διπλανό χωριό Κομποτάδες, μάζεψαν αμέσως ότι υποζύγια υπήρχαν (άλογα, μουλάρια, γαϊδουράκια) που τα καβαλίκεψαν όχι μόνο στρατός αλλά και χωρικοι και τα έβαλαν να κατευθυνθούν προς τη Λαμία - στη κορυφογραμμή. Οι Τούρκοι βλέποντας την εικόνα, θεώρησαν ότι ήταν ελληνικό Ιππικό που πήγαινε να πάρει την πόλη, έλυσαν άρον άρον τη πολιορκία της Μπεκής, για να επιστρέψουν στη βάση τους, στο κάστρο της Λαμία. Οι Έλληνες δεν κάθισαν με σταυρωμένα χέρια, τους πήραν στο κατόπι και αποδεκάτισαν αρκετούς από αυτούς και ενώθηκαν πάλι με τους υπόλοιπους επαναστάτες με λίγες απώλειες. Το σημερινό όνομα του χωριού είναι Σταυρός - Νέα Βράχα, πάνω από το σιδηροδρομικό Σταθμό Λιανοκλαδίου.

Στο σημείο υπάρχει σήμερα μαρμάρινο μνημείο. Το έχει φιλοτεχνήσει ο Μπάμπης Τσέλος από τη Βράχα Ευρυτανίας. Ο Μπάμπης ήταν πολυτάλαντη προσωπικότητα, δάσκαλος το επάγγελμα αλλά καλλιτέχνης κυρίως ζωγράφος και ποιητής. Με τη γλυπτική δεν είχε ασχοληθεί αλλά για χάρη του χωριού του το προσπάθησε. Ξέρουμε ότι πήρε ένα κομμάτι μάρμαρο, σχεδίασε το φύλλο δάφνης προς τιμήν των ηρώων και άρχισε να το λαξεύει πειραματιζόμενος. Το αποτέλεσμα τον δικαίωσε. 

Ορεινή ελληνική φύση

 Η φύση ποτέ δεν παύει να μας εκπλήσσει. Το εντυπωσιακό κόκκινο λουλουδάκι, βρέθηκε ανθισμένο στο διάβα μας. Ψάχνοντας εντοπίσαμε το όνομα του κόκκινος κρίνος ή «κρίνον το πορφυρούν» (Lilium chalcedonicum η επιστημονική του ονομασία). Είναι πολύ όμορφο, με εντυπωσιακά κόκκινο - πορφυροκόκκινο χρώμα συμπληρωματικό στο πράσινο της βλάστησης. Το άνθος του είναι γυρισμένο προς τα κάτω ενώ τα πέταλα του αναδιπλόνωνται προς τα επάνω, αναδίδοντας ωραίο άρωμα. Η εποχή ανθοφορίας του είναι αυτή την περίοδο (Ιούλιος - Αύγουστος). 

Είναι ένα είδος που φύεται στα Βαλκάνια. Ευδοκιμεί σε ορεινές περιοχές, κυρίως σε ξέφωτα ανοιχτών δασών και σε λιβάδια σε ασβεστολιθικά, βραχώδη εδάφη σε υψόμετρα άνω των 700 μέτρων.

Κόκκινος κρίνος (Lilium chalcedonicum)

Όπως έχουμε πει και σε άλλες αναρτήσεις για τα αγριολούλουδα, θαυμάστε τα, μυρίστε τα, φωτογραφίστε τα αλλά μην τα κόψετε. Αφήστε τα να τα δούνε και άλλοι, και το επόμενο Καλοκαίρι θα είναι πάλι εκεί να μας περιμένουν.

Κόκκινος κρίνος (Lilium chalcedonicum)

Παραδίπλα είδα και τα σπάρτα με τα χαρακτηριστικά κίτρινα λουλουδάκια του. Οι παλιότεροι τα χρησιμοποιούσαν για να κατασκευάσουν καπέλα και καλάθια αλλά και ως σάρωθρα.

Άνθη Σπάρτου

 Για άλλα αγριολούλουδα έχει γίνει ανάρτηση εδώ https://pigamiavolta.blogspot.com/2020/09/blog-post.html

Τηρούμε το έθιμο της 25ης Μαρτίου

 Η μέρα και το έθιμο επιβάλλουν ψάρι. Επειδή όμως σε άλλες εποχές το φρέσκο ψάρι δεν ήταν ευκολα διαθέσιμο πάντοτε ενώ το συντηρημένο σε αλάτι - παστό Βορειας Θάλασσας - ήταν λύση προσιτή για όλους αναπτύχθηκε η συνταγή του τηγανητού μπακαλιάρου. Εδώ, το παραδοσιακό πιάτο τηγανητού μπακαλιάρου φωτογραφήθηκε συνοδεία σκορδαλιάς, φτιαγμένης με ψωμί και καρύδια, πατζαριού και καλού κρασιού. Απλά υλικά και υπέροχο γευστικό αποτέλεσμα.

Χρόνια πολλά Ελλάδα!

Μπακαλιάρος σκορδαλιά και καλό κρασί

Και σαν πρώτα...

25 Μαρτίου 1821, 25 Μαρτίου 2021. Ημερομηνία ορόσημο. 200 χρόνια από την έναρξη της επανάστασης, της Ελληνικής Επανάστασης, που οδήγησε στην ανεξαρτησία της χώρας. Μέχρι τότε η ημερομηνία αυτή ήταν θρησκευτική τελετή - εορτή, ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου. Στο εξής γίνεται και εθνική γιορτή, διπλή γιορτή. Στην Αθήνα, στο Πεδίο του Άρεως, υπάρχει η Λεωφόρος των Ηρώων ή οδός των αγωνιστών του 1821. Υπάρχουν 21 συνολικά προτομές Ηρώων της επανάστασης του 1821, 20 εκατέρρωθεν του δρόμου και μία στη βάση του δρόμου αυτού υπερυψωμένη. Οι προτομές από μάρμαρο είναι τοποθετημένες σε κάθετες ορθογώνιες μαρμάρινες στήλες, αρκετά ψηλές ώστε να είναι από μακρυά ορατές. Πάνω στη βάση αναγράφεται το όνομα, επωνυμο και έτος γέννησης και θανάτου. Τα έργα έχουν δημιουργηθεί από γλύπτες της εποχής του μεσοπολέμου, σε καποια αναγραφεται ο καλιτέχνης σε άλλα όχι. Τουλάχιστον τρία από τα έργα (Πλαπούτας, Κριεζώτης, Βισβίζη) είναι νεότερες προσθήκες, δένουν όμως με αρμονικά με τα υπόλοιπα. Φωτογραφίες των προτομών παρατίθεναι παρακάτω. Αναμένοντας τους εορτασμούς ο χώρος καλλωπίστηκε, τα γλυπτά καθαρίστηκαν και συντηρήθηκαν, έτοιμα να δεχτούν επισκέπτες που θα αποτίσουν φόρο τιμής ή περαστικούς και περίεργους που θα διέλθουν από το σημείο. Σε λίγες μέρες θα περιπέσουν στη λήθη ξανά, αναμένοντας μια επόμενη επέτειο. Αναρτήσεις σχετικές με την ελληνική επανάσταση είχαμε κάνει και πιο παλιά εδώ και εδώ.

Νότης Μπότσαρης

Δημήτριος Υψηλάντης

Κίτσος Τζαβέλας

Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης

Κωνσταντίνος Κανάρης

Δόμνα Βισβίζη

Μάρκος Μπότσαρης

Γεώργιος Καραϊσκάκης

Ανδρέας Μιαούλης

Νικηταράς

Εμμανουήλ Παπάς

Νικόλαος Κριεζώτης

Δημητριος Πλαπούτας

Δ. Παπανικολής

Μαντώ Μαυρογένους

Αθανάσιος Διάκος

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Οδυσσέας Ανδρούτσος

Παλαιών Πατρών Γερμανός

Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα

Γρηγόριος Δικαίος - Παπαφλέσσας

Απώλειες, δύσκολο Αντίο

 Στους γονείς μου οφείλω το ζην και στον δάσκαλό μου το εύ ζην!

Ο Μέγας Αλέξανδρος για τον Δάσκαλό του Αριστοτέλη

Τι λόγια να βρεις να πεις για πατέρα σου;

- Αντίο μπαμπά, θα σε θυμόμαστε...

Μνημείο Έλληνα Δασκάλου, περιοχή Χίλτον

Μνημείο Έλληνα Δασκάλου, λεπτομέρεια

Αρχαίο Θέατρο Λάρισας

 Το αρχαίο θέατρο της Λαρισας βρίσκεται στο κέντρο της πόλης για πολλά χρόνια ήταν θαμένο αλλά τις τελευταίες δεκαετίες αποκαλύπτεται σιγά σιγά μετά από συνεχείς απαλλοτριώσεις και ανασκαφές. Αποτελούσε την "έδρα", κατα κάποιο τρόπο το βουλευτήριο του Κοινού των Θετταλών εκτός από τις πολιτιστικές εκδηλώσεις που γινόταν. Κατασκευάστηκε πρίν από το 2ο αι. π.Χ. και σήμερα αποτελεί ένα σημείο έμβλημα για την πόλη. Η Λάρισα έχει το προνόμιο να διαθέτει και δεύτρο θέατρο, μικρότερου όμως μεγέθους.

Φωτογράφιση του θεάτρου από ψηλά, τότε που δεν υπήρχαν drones

Καρδάμυλα Χίου

Χίος! το νησί του Ομήρου, της μαστίχας, της ναυτοσύνης, της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής. Στο παραθαλάσσιο χωριό Καρδάμυλα υπάρχουν δύο αγάλματα που σας τα παρουσιάζω παρακάτω φωτογραφικά. Το ένα είναι για τον καρδαμυλίτη ναυτικό και το άλλο για την καρδαμυλίτισα μάνα. Ωραία γλυπτά που στολίζουν το λιμάνι. Ενδιάμεσα η φωτογραφία με το κλασικό ελληνικό θέμα των καρποστάλ.

Κατά την επισκεψη σας στο νησί, όποια εποχή του χρόνου, έχετε πολλά να δείτε και να θαυμάσετε. Τη Μονή της Χιου με μοναδικά ψιφηδωτά το ορεινά χωριά (Αναβατός κλπ), τον κάμπο της Χίου με τα εσπεριδοειδή του, τις παραλίες (Μαύρα Βόλια), να μαθετε την πλούσια ιστορία του, να γευτείτε τοπικές σπεσιαλιτέ και γλυκά (ροδίνια, αμυγδαλωτά, μασουράκια). Αν έχετε χρόνο πεταχτείτε στα κοντινά νησάκια (Ψαρά, Οινούσες).

Στον Καρδαμυλίτη ναυτικό, μνημείο για τους αφανείς ναύτες του χωριού

Τα χταποδάκια λιάζονται και ετοιμαζονται για το ουζάκι

Καρδαμυίτισσα μάνα. Στεκεται στο λιμάνι, αποχαιρετά, αναμένει, καλοσωρίζει