2 Οκτ 2012

Ονειρευόμαστε αισιόδοξα

Αφορμή της ανάρτησης αυτής είναι η πρωτοβουλία του www.peopleandideas.grwww.peopleandideas.gr σε συνεργασία με η βιβλιοθήκη του Αετοπούλειου Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Χαλανδρίου για το φεστιβάλ αισιόδοξων ιδεών. Δείτε την αφίσα παρακάτω, επισκεφτείτε και την ιστοσελίδα με τις λεπτομέρειες εδώ και στείλτε τις προτάσεις σας.





Θα σας κρατάμε ενήμερους για τα αποτελέσματα.

24 Σεπ 2012

Λίμνη Εύβοιας

Η Λίμνη είναι μια παραλιακή πόλη στη Βόρειο Εύβοια και πολύ όμορφη, απλώνεται στους πρόποδες του όρους Καντήλι. Από τη Χαλκίδα απέχει 1ώρα και 30'. Η διαδρομή μετά τα Ψαχνά είναι πολύ γραφική, μέσα στα πεύκα και πλατάνια με ζώα, κυρίως κατσίκες και μοσχάρια, να βόσκουν στις πλαγές του δρόμου και πολλά εξοχικά κέντρα. 
   Ιδιαίτερης ομορφιάς είναι και η κοιλάδα του Κηρέα με το στενό δρόμο να ακολουθεί την κοίτη του ποταμού. Σε μικρή απόσταση από τον κεντρικό δρόμο βρίσκεται και ο "γεροπλάτανος" εντυπωσιακά μεγάλο δέντρο, ίσως από τα μεγαλύτερα δέντρα στην Ευρώπη όπως λέγεται. Στο άνοιγμα της κοιλάδας βρίσκεται το Προκόπι, χωριό γνωστό από το Ναό του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου στον οποίο υπάρχει και το σκήνωμα του Αγίου.
Το δάσος προσφέρει πολλά στους ντόποιους, εκτός από τη ξύλευση και το ρετσίνι, μελίσσια μεζεύουν γύρη από τα πεύκα και φτιάχνουν το πευκόμελο. Κτηνοτρόφοι έχουν τα κοπάδια τους αλλά και πολλοί παραγωγοί κηπευτικών διαθέτουν τα προϊόντα τους τόσο επί τόπου όσο και στις αγορές όλης της Ελλάδας. Στα ανοίγματα του δάσους έχουν φυτευτεί ελιές προσφέροντας ένα ακόμα έσοδο.

Φτάνοντας στη Λίμνη, νιώθεις τη γαλήνη και την ομορφιά της πόλης. Η αίσθηση που έχεις είναι ότι όντως βρίσκεσαι σε νησί, κτισμένη αμφιθεατρικά, με μικρά σπίτια και παραδοσιακά αρχοντικά με κεραμίδια και στενά δρομάκια, έχει διατηρήσει το χρώμα άλλης εποχής. Η θέα προς τη θάλασσα και την απέναντι τη πλευρά της Στερεάς Ελλάδας σε κάνει να χαλαρώνεις. Βέβαια το Χειμώνα η κατάσταση θα είναι δυσκολότερη, ιδίως για τους μονίμους κατοίκους.

Θέα από την άκρη της πόλης προς τα νότια. 
Οι γύρω παραλίες είναι κατάλληλες για μπάνιο. Παρόλο που είναι τέλος Σεπτεμβρίου η θάλασσα είναι ακόμη ζεστή και ότι πρέπει για ένα από τα τελευταία, φθινοπωρινά μπάνια.

                                    
Μέσα στην πόλη αλλά και στη γύρω περιοχή θα βρείτε μοντέρνα καφέ δίπλα σε παραδοσιακά καφενεία και εστιατόρια, ταβέρνες και ουζερί με θαλασσινούς μεζέδες. Μη διστάσετε να δοκιμάσετε.

Παίρνοντας τον παραλιακό δρόμο με κατεύθυνση Νότια, θα φτάσετε στη Μονή Αγίου Νικολάου Γαλατάκη. Ο δρόμος είναι άσφαλτος από τη μία πλευρά το δάσος και από την άλλη η θάλασσα με εναλλαγή σε απόκρημνες ακτές και μικρούς κόλπους με παραλίες.

Για τη διαμονή στην περιοχή υπάρχουν καταλύματα για όλα τα βαλάντια. Από ενοικιαζόμενα δωμάτια μέχρι σύγχρονες ξενοδοχειακές μονάδες. Η πόλη διαθέτει Ναυτικό και Λαογραφικό Μουσείο.
Ιππασία στο δάσος κοντά στην παραλία της Αγίας Άννας
Οδικώς μπορείτε να κατευθυνθείτε ανατολικά στη Αγ. Άννα και την παραλία Αγίας Άννας για να δοκιμάσετε και τη θάλασσα του Αιγαίου Πελάγους. Απέραντη παραλία με μικρό βοτσαλάκι, άμμο με απότομο βάθος. Χωράνε όλοι, χωρίς να συνωστίζεται ο ένας πάνω στον άλλον. Ατυχώς το Camping Club Agia Anna ήταν κλειστό. Άλλες χρονιές έμενε μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου αν θυμάμαι καλά.
Παραλία Αγίας Άννας. Πολλά χιλιόμετρα παραλίας

Η εκκλησία του Αγ. Ιωάννη του Ρώσου στο Προκόπι

Μελισσοκόμος περιποιείται το μελίσσι του

Φθινοπωρινά αγριολούλουδα

17 Σεπ 2012

Εκδρομή με 4x4 στην Κεντρική Εύβοια

Η ημέρα φθινοπωρινή, ότι έπρεπε για μια εξόρμηση με 4x4 στη φύση. Επιλογή κοντινού προορισμού και εύκολα προσβάσιμου. Κεντρική Εύβοια, όρος Δίρφυς κατάβαση από δρόμο χωρίς λάσπη στον οικισμό Αγία Ειρήνη, Χιλιαδού, Κούτρουλας, Στενή και επιστροφή.
Από Την Αθήνα ως τη Χαλκίδα η διαδρομή είναι 1 ώρα, μετά ακολουθούμε τις ταμπέλες προς Βόρεια Εύβοια και στην Νέα Αρτάκη στρίβουμε δεξιά για Στενή. Η Χαλκίδα από τη Στενή απέχει μισή ώρα περίπου και στη γραφική διαδρομή βλέπεις τον ορεινό όγκο της Δίρφεως να σε πλησιάζει. Μετά το γραφικό χωριό της Στενής με τις παραδοσιακές ταβέρνες, τα καφέ και τα ζαχαροπλαστεία η διαδρομή συνεχίζει μέσα σε ελατοδάσος με αραιά πλατάνια, καστανιές και άλλα δέντρα. 

 Η βλάστηση αραιώνει στη πορεία προς τη κορυφή. Η θέα του Ευβοϊκού κόλπου της Χαλκίδας, όταν φαίνεται και της απέναντι ακτής της Στερεάς Ελλάδας σου κόβει την αναπνοή. Αφήνουμε δεξιά μας την άσφαλτο και κατευθυνόμαστε προς το Καταφύγιο του ΕΟΣ Χαλκίδας από πολύ βατό χωματόδρομο.
 Η κορυφή του βουνού φαίνεται μπροστά και αριστερά μας. την επόμενη φορά θα πάμε να την κατακτήσουμε. Προς το παρόν τη θαυμάζουμε από μακρυά! Το καταφύγιο ανοικτό, χωρίς άλλους επισκέπτες, ο φύλακας προθυμοποιείται να μας φτιάξει καφέ, τον ευχαριστούμε και τον ρωτάμε για τη βατότητα του δρόμου. 
 Συνεχίζουμε το δρόμο μερικές εκατοντάδες μέτρα κατευθυνόμενοι προς τη κορυφή και στο μνημείο κάνουμε δεξιά και αρχίζει η κατάβαση. Ο δρόμος φιδογυριστός, όχι φαρδύς, με νεροφαγώματα σε κάποια σημεία και με πέτρες. Βλάστηση χαμηλή. Κάποια κέδρα, πολλές φτέρες, τσάι και ρίγανη, αγριοτριανταφυλλιές, κρινάκια που άνοιξαν τα μπουμπούκια τους με τις πρώτες βροχές.  Κοπάδια από κατσίκες και πρόβατα έβοσκαν στις πλαγιές και μοσχάρια μας έκλειναν το δρόμο.






 Μια ώρα και μισή μετά τη Στηνή και τις πολλές στάσεις στη πορεία για να θαυμάσουμε το τοπίο, να μιλήσουμε με το φύλακα και με κτηνοτρόφους που συναντήσαμε είχαμε φτάσει στο Αιγαίο. Οικισμός Αγία Ειρήνη και πολιτισμός της ασφάλτου. 
 Το χωριό έχει καρυδιές, καστανιές και περιβόλια με ζαρζαβατικά. Βρεθήκαμε σε ένα εξωκλήσι και ακολουθήσαμε δρόμους "αδιέξοδα" που κατέληγαν σε αυλές σπιτιών και σε μαντριά μέσα από πυκνή βλάστηση. Μην περιμένετε ότι σε όλα τα σημεία της διαδρομής θα έχετε σήμα "καμπάνα" στο κινητό σας.
 Ο καρπός της καστανιάς μέσα στο αγκαθωτό περίβλημα του. Τα βατόμουρα έγιναν και ήταν έτοιμα για άμεση κατανάλωση ή για γλυκά και μαρμελάδες. Το ίδιο βέβαια και τα κάστανα και τα καρύδια
ακολουθώντας ένα δρόμους σχετικά παραλιακούς κατευθυνθήκαμε Νότια προς Χιλιαδού περνώντας από Μοναστήρια και κατασκηνώσεις μέσα στη φύση.

 Στη παραλία της Χιλιαδούς η ψιχάλα έγινε δυνατή μπόρα και αρκεστήκαμε σε φωτογραφίες μέσα από το βρεγμένο τζάμι  του αυτοκινήτου.
 Ανηφορίζοντας ξανά το ρέμα του ξεροπόταμου κάναμε αριστερά για να επισκεφτούμε την εκκλησία - μοναστήρι της Χιλιαδούς. Σύμφωνα με την παράδοση είναι η χιλιοστή (εξ ου και το όνομα) εκκλησία που έκτισε η Αυτοκράτειρα Θεοδώρα στον 6ο αι. Η οχύρωσή της έναντι των πειρατών είναι φανερή στον παρατηρητικό επισκέπτη. Μικρά παράθυρα, μικρή είσοδος και από πάνω ψηλά άνοιγμα για να ρίχνεται βραστό νερό ή λάδι στους εισβολείς.   
Ακριβώς πάνω από τη θύρα εισόδου βρίσκεται ανάγλυφη μορφή της Παναγίας που κρατά το Χριστό. 
 Αντί να επιστρέψουμε συνεχίσαμε το χωματόδρομο και την ανάβαση στο δασικό (;) δρόμο. φτάσαμε σε άσφαλτο και με το ένστικτο κατευθυνθήκαμε Νότια παράλληλα με την κοίτη του ποταμού που είχε τώρα στερέψει.
 Ήταν αργά το μεσημέρι όταν φτάσαμε στο γραφικό χωριουδάκι Κούτρουλας. Ο κυρ Τάσος έριξε στη σχάρα κρεατικά για να χορτάσει την πείνα μας, μαζί με σαλάτες και συνοδεία κρασιού. Νωρίς το απόγευμα πήραμε το δρόμο της επιστροφής με ενδιάμεση στάση στη Στενή για καφέ και γλυκά. 

Καλή εβδομάδα με αισιοδοξία.
Καλό Φθινόπωρο.

22 Νοε 2011

Θερμοπύλες

Στον παλαίο δρόμο από την Αθήνα προς Θεσσαλονίκη, στο λεγόμενο πέταλο του Μαλιακού, λίγο πριν την ευθεία για τη Λαμία, στη δεξιά πλευρά, υπάρχει το μνημείο για να θυμίζει τη Μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. Εκεί αναγκαστικά έκοβες ταχύτητα επειδή παρόλο που ήταν ανοικτός ο δρόμος παραμόνευε και η τροχαία. Σήμερα το σημείο έχει ερημώσει και ελάχιστοι περαστικοί ή περίεργοι σταματούν, καθώς ο νέος κλειστός αυτοκινητόδρομος χαράχτηκε πιο μακρυά. Για την επίσκεψη στο χώρο, σήμερα, όχι μόνο πρέπει να κάνεις παράκαμψη αλλά και να πληρώσεις διόδια (!).
Μνημείο μάχης των Θερμοπυλών
 Το όνομα προήλθε από της θερμές, ιαματικές πηγές που υπάρχουν εώς σήμερα και το στενό σαν πέρασμα πύλης (10 μέτρων;) που υπήρχε τότε καθώς δεν είχαν γίνει οι επιχωματώσεις χιλιομέτρων από το Σπερχειό.
Τυμβος των Σπαρτιατών στο λόφο του Κολωνού, απέναντι από το σημερινό μνημείο
Η μάχη των Θερμοπυλών αποτελεί κορυφαίο ιστορικό γεγονός όχι μόνο για την Ελληνική αλλά και την παγκόσμια ιστορία. Ειναι  ο αξιακός κώδικας της αγάπης προς την παρτίδα και υπακοή στους νόμους της. Οι τριακόσιοι του Λεωνίδα μαζί με επτακόσιους Θεσπιείς έπεσαν μέχρι και τον τελευταίο, γι' αυτό στο επιτύμβιο επίγαμμα καλείται ο επισκέπτης που θα περάσει από εκεί να πάει αυτός το μύνημα στους Σπαρτιάτες, ότι οι τριακόσιοι έμειναν εδώ πιστοί στους νόμους της Πατρίδας τους.
"Ω ΞΕΙΝ, ΑΓΓΕΛΕΙΝ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΟΙΣ,
ΟΤΙ ΤΗΔΕ ΚΕΙΜΕΘΑ
ΤΟΙΣ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΙ"
Το κέντρο ιστορικής τεκμηρίωσης, λίγα μέτρα πιο πέρα από το μνημείο
Ο Κ. Π. Καβάφης στο ομόνυμο ποίημα του: 
Τιμή σε εκείνους όπου στην ζωή των
όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
[...]
Και περισσότερη τιμή τους πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,
κ' οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.
Το άγαλμα του Λεωνίδα και μπροστά ο Ταΰγετος  προσωποποιημένος
 Το μνημείο αποτελείται από παραστάσεις από τη μάχη (ως προμετωπίδες αριστερά και δεξιά) μπροστά δύο μαρμαρινα αγάλματα με μορφή ανδρών του ποταμού Ευρώτα και του όρους Ταϋγέτου, στο κέντρο το βάθρο με το χάλκινο άγαλμα του Λεωνίδα που κρατά ασπίδα και δόρυ. 
Τα λόγια του Λεωνίδα προς τον Ξέρξη
 Στο βάθρο δεν είναι χαραγμένο το όνομα του Σπαρτιάτη αλλά η φράση του προς τον Πέρση: "ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ". 
Ενημερωτική ταμπέλα της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας

Σήμερα ποιος φυλάει Θερμοπύλες; Μάλλον κανείς. Οι Μήδοι προέλασαν...


A copy from the information board with details, in Greek and English, about the battle of Thermopyles follows:

Thermopylai – Thermopyles
In the year 480 B.C. in the Sacred Place called Thermopylai or Thermopyles (in modern Greek) was carried out the most astonishing and unequal battle between few Greeks and a Million of Persians. This battle is a landmark in the World’s History.
300 Spartans and 700 Thespians under the orders of Leonidas, King of Sparta, decided to fight against the Persians and win or die defending the freedom of their country. According to the historian Herodotus, the Persian army consisted of one million seven hundred thousand soldiers who where under the command of king Xerxes.
The Persians asked the defenders to give their arms up and surrender but Leonidas replied to them with the heroic phrase “MOLON LAVE” i.e. COME AND GET THEM”. This phrase has been and will always be a bright example for generations to come, of one doing his duty for his country.

18 Νοε 2011

Το Λονδίνο στις γιορτές

Μπαίνω στο πειρασμό να γράψω πάλι για το Λονδίνο ύστερα από αρκετό καιρό σιωπής. Είναι όντως πειρασμός να βρίσκεσαι στο Λονδίνο έστω για να χαζεύεις τις βιτρίνες, καθώς η κρίση έχει ενσκήψει παντού. Οι κεντρικοί δρόμοι πάντως έχουν στολιστεί και τα διάφορα events έχουν αρχίσει. Τα διακοσμητικά της Oxford st. είναι τα ίδια που έχουν χρησιμοποιήσει και παλιότερα, αν θυμάμαι καλά. 
 Αυτό όμως δεν μειώνει την αξία και την ομορφιά που σου φτιάχνει τη διάθεση. Πάνω τα κλασικά φαναράκια στη China Town και ακολουθούν φωτογραφίες από στολισμούς στις βιτρίνες και τους κεντικούς εμπορικούς δρόμους.
 Βιτρίνα Selfridges

 Oxford st. Selfridges
 Carnaby st.

 Oxford st. πάλι.


Για όσους φέτος δεν μπορέσουν να είναι εκεί, ας κάνουν μια βόλτα από το Internet...

19 Ιουν 2011

Στυλίδα

Κινούμενος πρόσφατα στην Εθνική οδό στο λεγόμενο Πέταλο του Μαλιακού Κόλπου, σταμάτησα στη Στυλίδα μιας και με έπιασε το φανάρι (!) που υπάρχει πάνω στο δρόμο. Έστριψα και στάθηκα στη γραφική κωμόπολη. Τη Στυλίδα τη θυμάμαι από το βιβλίο βιολογίας του Μάργαρη που ανέφερε τους κάκτους (φραγκοσυκιές) που έχουν αναπτυχθεί δίπλα στο δρόμο, εγώ πάντως όσο και να παρατήρησα δεν πρόσεξα τις πουθενά. Αντιθέτως εντύπωση μου προκάλεσε το ολάνθιστο και κατακίτρινο σπάρτο. Είναι σε εποχή ανθοφορίας και δεν περνά απαρατήρητο.

 Η Στυλίδα είναι το επίνειο της Λαμίας με σημαντικό εμπορικό λιμάνι. Γύρω υπάρχουν πολλές παραλίες για να απολαύσει κανείς το καλοκαιρινό του μπάνιο και ψαροταβέρνες και εξοχικά με φρέσκο ψάρι και νόστιμα φαγητά. Στις παραλίες συγκαταλέγονται η Αγ. Μαρίνα, Αγ. Αικατερίνη, Καλόγερος, Αϊ Γιάννης, Καραβόμυλος πιο πέρα.
 Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή ως Φάλαρα και σώζονται μέχρι και σήμερα υπολείμματα αρχαίων οικισμών. Στην πρώτη χάραξη των ελληνικών συνόρων η Στυλίδα αποτελούσε το βορινότερο άκρο της χώρας (αργότερα τα σύνορα έφτασαν ως το Βόλο). Στη πλατεία υπάρχει ο ανδριάντας του αγωνιστή και  ιστορικού της επανάστασης του 1821 Νικολάου Κασομούλη και ο τάφος του είναι στο κοιμητήριο της πόλης.
 Στη είσοδο της πόλης βρίσκεται το γραφικό εκκλησάκι, πλατεία με καφενεία, καφετέριες και εστιατόρια και ένα άλσος μέσα στο οποίο είναι ο Σιδηροδρομικός Σταθμός. Έχει ωραία ρυμοτομία με χαμηλά σπίτια και αρκετά παραδοσιακά πέτρινα αλλά και άλλα "άχαρα" τσιμεντένια. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να είναι η εξαίρεση;
Αν περνώντας δεν είστε βιαστικοί, κάντε στάση για ένα καφέ και δυο βαθιές ανάσες. Σε λίγο η ολοκλήρωση των εργασιών παράκαμψης της πόλης θα σας στερήσει αυτή τη δυνατότητα, εκτός αν επί τούτο θέλετε να σταματήσετε στη Στυλίδα.