Η κοιλάδα του Παραδείσου στη Χιλή. Βαλπαραΐσο

Κοιλάδα του Παραδείσου είναι το Valparaiso, για την ακρίβεια παραφθορά του Valle Paraiso ή Valpo για τους ντόπιους. Το κέντρο και οι παραδοσιακές γειτονιές συμπεριλαμβάνονται στα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Η πόλη είναι φτιαγμένη σε κομβικό σημείο, το σημαντικότερο Λιμάνι της Χιλής και ένα από τα σημαντικότερα στον κόσμο καθώς βρίσκεται στο νότιο μέρος της Χιλής και του Ειρηνικού Ωκεανού, που ενώνεται με τον Ατλαντικό στο στενό (Πορθμός) του Μαγγελάνου. Η πόλη έχει πολλά αξιοθέατα, κάντε μια βόλτα στα πολύχρωμα δρομάκια και θαυμάστε τα γκράφιτι και τις τοιχογραφίες. Πάρτε ένα από τα τελεφερίκ και ανεβείτε στα υψώματα για να θαυμάσετε τη θέα από ψηλά. Η plaza Sotomayor είναι το κεντρικό σημείο, (από όπου και η παρακάτω φωτογραφία). Θα θαυμάσετε επίσης μουσεία, το ενυδρείο και αξιόλογα κτήρια της βιομηχανικής περιόδου από τα τέλη 19ου αρχές 20ου αιώνα. Αν βρεθείτε το Χειμώνα μην παραλείψετε τις παραλίες, όχι μόνο για μπάνιο αλλά και για θαλάσσια σπορ, ακόμα και αν δεν είστε λάτρεις μια βόλτα δίπλα στη θάλασσα θα σας ανανεώσει. Όσο για το φαγητό θα βρείτε νόστιμα κρεατικά αλλά και φρέσκα ψάρια και θαλασσινά. Μπορείτε να κάνετε μια σύντομη κρουαζιέρα στον Ειρηνικό, να επισκεφτείτε κοντινούς αμπελώνες για οινογνωσία, να εξερευνήσετε τη φύση στα πεζοπορικά μονοπάτια. Δύο φωτογραφίες ακόμα από το Βαλπαραΐσο είχα δημοσιεύσει παλιότερα στην ανάρτηση για πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων εδώ.

Μνημείο ηρώων Ναυμαχίας Iquique

Ένα από τα εμβληματικά τελεφερίκ της πόλης

Πληγωμένο Βέλος

Το βέλος σίγουρα πληγώνει! Μπορεί όμως να πληγωθεί;

Κι όμως! όπως διάβασα το "Βέλος" πληγώθηκε. Όχι οποιαδήποτε βέλος αλλά το αντιτορπιλικό "Βέλος" από τους ισχυρούς ανέμους, που αυτή τη περίοδο βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη στη νέα παραλία, δίπλα στο μέγαρο Μουσικής.

Η ιστορία του είναι μεγάλη, ξεκινά από τις ΗΠΑ και το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και φτάνει μέχρι σήμερα που λειτουργεί ως Μουσείο αντιδικτατορικού αγώνα, με βάση το Παλαιό Φάληρο. Το 1973 συμμετείχε σε άσκηση του ΝΑΤΟ, στασίασε το πλήρωμά του και κατευθύνθηκε στην Ιταλία. Ο Κυβερνήτης Ν. Παππάς ζήτησε πολιτικό άσυλο, διαμαρτυρόμενος για τη Δικτατορία στην Ελλάδα.

Το Βέλος στην νέα παραλία της Θεσσαλονίκης

Το Βέλος στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Διακρίνεται και το μέγαρο Μουσικής

Το ιατρείο του πλοίου

Σωστική λέμβος και στο βάθος η παραλία της Θεσσαλονίκης

Τορπιλοσωλήνες

Ένα από τα πυροβόλα

Χειμωνιάτικη μέρα μέσα στην Άνοιξη

 Σήμερα είχαμε πολύ κρύο για την εποχή. Στα ορεινά χιόνισε. Μπορεί ημερολογιακά να έχουμε μπει στην Άνοιξη αλλά επίσημα έρχεται σε τρεις ημέρες, στις 21 Μαρτίου που είναι και η εαρινή ισημερία.

Το τσουχτερό κρύο δεν φαίνεται στη φωτογραφία

Τί είδα στο Λονδίνο

Το Λονδίνο είναι μια μεγαλούπολη που προσφέρει αστείρευτες δυνατότητες να κάνεις και να δεις πράγματα. Ανάμεσα στα πολλά είναι και οι θεατρικές του παραστάσεις. Σε κάποια παλιότερη επίσκεψή μου είχα παρακολουθήσει το μπαλέτο "Η Λίμνη των Κύκνων" του Τσαϊκόφσκι από Εθνικό Μπαλέτο της Αγγλίας που παρουσιάζεται στο θέατρο London Coliseum απ' όπου και οι παρακάτω φωτογραφίες.

Τα θέατρα γενικά είναι ακριβά, υπάρχουν όμως και τρόποι να εξοικονομήσει κανείς χρήματα. Ιδίως αν έχει από πριν εντοπίσει τί θέλει να δει. Ψάχνεις για ακυρώσεις της τελευταίας στιγμής - είτε διαδικτυακά είτε στο ταμείο του θεάτρου που ενδιαφέρεσαι - καθώς αυτά τα εισιτήρια μπορεί να τα δίνουν σε χαμηλότερη τιμή. Κάτι άλλο που πρέπει να έχετε υπόψη σας είναι οι ημέρες που έχει λαϊκή απογευματινή παράσταση, τα σαββατοκύριακα ή σε αργίες. Να προτιμάτε αυτές όχι μόνο για θέμα κόστους αλλά επίσης όταν έχει δύο παραστάσεις την ίδια ημέρα οι συντελεστές συνήθως είναι πιο κουρασμένοι στην δεύτερη παράσταση και οι απόδωσή τους μειώνεται.

Το συγκεκριμένο μπαλέτο ήταν πολύ ωραίο και ο χώρος επιβλητικός σε μετέφερε σε άλλες εποχές. Παραλίγο να καθόμασταν στο βασιλικό θεωρείο μόνοι μας, αλλά αφ' ενός το κόστος, αφ' ετέρου η μειωμένη ορατότητα της σκηνής μας αποθάρρυνε. Ίσως την επόμενη φορά να δοκιμάσουμε την επιλογή αυτή.

Το εσωτερικό του θεάτρου, διακρίνονται η σκηνή, η ορχήστρα, η πλατεία, τα θεωρεία, ο θόλος της οροφής

Η ορχήστρα φωτισμένη

Οι κύκνοι υποκλίνονται στο κοινό τους

Οι καταρράκτες της Έδεσσας

 Το δημοφιλέστερο μέρος της περιοχής και οι πιο γνωστοί καταρράκτες στην Ελλάδα. Στην ουσία δεν είναι ένας αλλά 12 καταρράκτες, κάποιοι ορατοί κάποιοι άλλοι κρυμμένοι στην πυκνή βλάστηση, που δημιουργούνται από τα νερά του Εδεσσαίου ποταμού. Είναι πόλος έλξης για πολλούς επισκέπτες και σε συνδιασμό με το πάρκο είναι ένα ωραίος, ξεχωριστός τόπος αναψυχής. Έχει υπέροχη θέα προς τον κάμπο. Κατά καιρούς τα ορμητικά νερά έχουν "χρησιμεύσει" για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και ως κινητήριος δύναμη για εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας και βυρσοδεψίας, στις μέρες μας όμως μόνο τουριστικά αξιοποιούνται.

Έδεσσα, καταρράκτης

Γέφυρα Δουκίσσης Πλακεντίας

Στα Μελίσσια του Δήμου Πεντέλης, βρίσκεται η γέφυρα της Δουκίσσης της Πλακεντίας κατά κόσμον Sophie de Marbois-Lebrun, που ενώνει τις δύο όχθες του ρέματος του Χαλανδρίου. Η γέφυρα που ονομάστηκε προς τιμήν της Πλακεντίας που ανέλαβε το κόστος, κατασκευάστηκε σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία το 1836, με σχέδια του μηχανικού Αλεξάνδρου Γεωργαντά. Είναι πεντάτοξη γέφυρα, κατασκευασμένη από πεντελικό μάρμαρο. Έχει μέγιστο ύψος 10 περ. μέτρα, μήκος 40 μέτρα και το πλάτος της είναι 4 μέτρα. Πιθανόν στο σημείο να υπήρχε αρχαιότερη γέφυρα χωρίς όμως να σώζεται κάποιο στοιχείο της. 

Η γέφυρα είναι σε χρήση ακόμη και σήμερα, με παρεμβάσεις σύγχρονες, όπως η ασφαλτόστρωση και τα τσιμεντένια στηθαία, χωρίς να σέβονται πάντοτε την αισθητική, ίσως και την ασφάλεια. Ο περιβάλλων χώρος δεν είναι τόσο προσεγμένος, σκουπίδια, μπάζα και φερτά υλικά στην κοίτη. Σήμερα και ο χρόνος έχει αφήσει τα σημάδια πάνω της.  

Η γέφυρα Δουκίσσης Πλακεντίας, από το πλάι

Η γέφυρα από χαμηλά, διακρίνεται η πλούσια βλάστηση

Άποψη από την κοίτη του ποταμού

Γεώργιος Ιβανώφ, Θεσσαλονίκη και Πολωνία

Στην προηγούμενή μας ανάρτηση, αναφερθήκαμε σε μνημεία της Θεσσαλονίκης που σχετίζονται με τρίτες χώρες. Ήταν παράλειψη, που διορθώνουμε, η μη αναφορά στο Γεώργιο Ιβανωφ.

Γεννήθηκε, σαν σήμερα 14 Δεκεμβρίου, στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Ο πατέρας του ήταν αξιωματικός στον Ρωσικό - Τσαρικό στρατό και στη Θεσσαλονίκη βρέθηκε λόγω της μητέρας του που έκανε 2ο γάμο με τον Έλληνα Ι. Λαμπρινιάδη. Σπούδασε στο Βέλγιο και τη Γαλλία και επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν αθλητής του Ηρακλή στο ποδόσφαιρό, την κολύμβηση και το πόλο με πολλές διακρίσεις. Στο δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο κυρίως με αφορμή την είσοδο της Γερμανίας στην Πολωνία εντάχθηκε στην Εθνική Αντίσταση και πολέμησε κατά των Γερμανών με το ΕΑΜ, εκπαιδεύτηκε από τους Άγγλους στη Μέση Ανατολή. Συνελήφθη όμως από τους Γερμανούς ναζί στην Αθήνα και εκτελέστηκε στις 4 Ιανουαρίου 1943. Μικρή ζωή αλλά συμπυκνωμένη.

Μετά θάνατον τιμήθηκε από την Πολωνία την Ελλάδα και την Αγγλία για τους αγώνες του για την Ελευθερία. Ο Ηρακλής έξω από το κλειστό γήπεδο μπάσκετ έχει τοποθετήσει την προτομή του και έχει ονομάσει το γήπεδο προς τιμήν του (φωτογραφία παρακάτω) και στη Θεσσαλονίκη στη στο ομώνυμο πάρκο στην περιοχή της Ξηροκρήνης υπάρχει το άγαλμά του σε φυσικό μέγεθος με τα χέρια ανοικτά και δεμένα σε πασάλους λίγο πριν την εκτέλεσή του. Φαίνεται υπερήφανος και άφοβος να ατενίζει το θάνατο που πλησιάζει. Στη βάση του, στο πλάι υπάρχουν δύο πλάκες γραμμένες στα Ελληνικά και Πολωνικά με αφιέρωση στη μνήμη του από Πολωνούς και Έλληνες.

Προτομή του Ιβανώφ στο Ivanofeio Sports Arena του Ηρακλή

Άγαλμα του Ιβανώφ στο ομώνυμο Πάρκο