Χάλκη, απλά και ήρεμα

Το νησί προσφέρεται για ήσυχες διακοπές και ξεκούραση. Είναι δίπλα στη Ρόδο, προσεγγίσιμο καθημερινά με καραβάκι. Στο νησί δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα, παρά μόνο τα απαραίτητα (του Δήμου, ιδιωτών και κάποια λεωφορεία). Οι κάτοικοι είναι πολύ φιλικοί, από την πρώτη μέρα σε γνωρίζουν και την επόμενη σε χαιρετούν - και τους χαιρετάς κι εσύ - με τα μικρά ονόματα. Ευτυχώς η τουριστική ανάπτυξη δεν φαίνεται να έχει αλλοτριώσει ακόμα το νησί και όλα αναπτύσσονται με μέτρο. Φαγητό και ποτό θα βρείτε μεγάλη ποικιλία, προτιμήστε ντόπια καλύτερα και γευτείτε φρέσκα θαλασσινά και ψαρικά. Οι τυρόπιτες που βγάζει ο φούρνος του νησιού είναι απλά το κάτι άλλο, επιβάλλεται να δοκιμάσετε.

Το λιμάνι της Χάλκης

Όλος ο οικισμός είναι κτισμένος γύρω από το λιμάνι. Τα σπίτια διατηρούν το παραδοσιακό χρώμα και αρχιτεκτονική, όλα με κεραμοσκεπή νεοκλασικά με επιρροές από την ιταλοκρατία. Τα περισσότερα ανακαινισμένα με προσοχή κάποια αφημένα στο χρόνο. Οι ναυτικοί και καπετάνιοι γύριζαν στον τόπο τους και έφτιαχναν αξιόλογα κτίσματα.

Προτομή του ήρωα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, Αλ. Διάκου

Το νησί έχει περίπου 500 εκκλησίες και ξωκλήσια σύμφωνα με τον παπά του. Άλλα καλοδιατηρημένα άλλα ερειπωμένα. Είναι τα σημεία της ευλάβειας των νησιωτών προς το Θείο.

Το βωτσαλωτό δάπεδο και το καμπαναριό που λέγεται ότι είναι το υψηλότερο στα Δωδεκάνησα



Το σχολείο του νησιού

Είσοδος

Ένα από τα πολλά απομεινάρια της Ιταλοκρατίας

Σπίτι ταπεινό

Θύρα εισόδου σε σπίτι ξεχασμένο

Το νησί δίνει σημασία στην ανακύκλωση αλλά και στην αισθητική

Οι παραλίες του, προσβάσιμες με τα πόδια, με όχημα ή με καραβάκι. Ακολουθούνε οι φωτογραφίες από κάποιες που επισκεφτήκαμε.

Παραλία Πόνταμος, αβαθής όρμος και άμμος

Στον Πόνταμο καθίσαμε για φαγητό και εκτός των άλλων παραγγείλαμε ομελέτα, από μόνη της ένα χορταστικότατο γεύμα

Μετά τη βουτιά στη θάλασσα οι ιδιοκτήτες μας είχαν κρατήσει το τραπέζι πάνω στο κύμα και μας περιποιήθηκαν ιδιαιτέρως

Το εξωκλήσι της Αγίας Κυριακής με θέα τον οικισμό στο βάθος

Η πατίνα του χρόνου πάνω στο σπίτι

Το σπίτι που γεννήθηκε ο Αλέξανδρος Διάκος. Ευτυχώς κάποιος φρόντισε να βάλει μια πλάκα. Η αυλή του σπιτιού προσεγμένη και φροντισμένη

Η θυσία του Αλέξανδρου Διάκου, που γεννήθηκε στη Χάλκη, στον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο του 1940 γίνεται μεγαλύτερη, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα Δωδεκάνησα βρίσκονταν υπό Ιταλική κατοχή.

Σπίτι ανακαινισμένο, ενοικιάζεται για θερινή κατοικία

Δημαρχείο Χάλκης

Ο πύργος και το ρολόι (σταματημένο)

Οι ψαράδες ετοιμάζουν τα δίχτα

Το καΐκι έφερε καλή ψαριά σήμερα

Παραλία Κάνια

Το παλαμάρι έγινε διακοσμητική λεπτομέρεια στο εστιατόριο

Η παραλία Φτενάγια από μακριά ώστε να φαίνονται μόνο τα όμορφα

Από τις πιο δημοφιλείς παραλίες είναι ο Πόνταμος, τα Φτενάγια και τα Κάνια. Είναι σχετικά κοντά στον οικισμό και όποιον ρωτήσετε θα σας κατευθύνει για τα τις βρείτε.

Εξωκλήσι. Υπάρχουν εκατοντάδες εξωκλήσια στο νησί όχι όλα σε καλή κατάσταση όπως αυτό 

Η βάση του καμπαναριού και είσοδος του προαυλίου της εκκλησίας. Ολοφάνερο ότι τα δομικά στοιχεία προήλθαν από αρχαίο ναό (στο νησί υπήρχε ναός του Απόλλωνα)

Η εκκλησία, το καμπαναριό και το λιμάνι

Το προαύλιο του ναού του Αγίου Νικολάου με σχέδια με μαύρα και άσπρα βότσαλα

 Δεν συνηθίζω να κάνω διαφημίσεις από το ιστολόγιο μου αλλά θεωρώ ότι πρέπει να το κάνω για το Halkis Muses. Άριστα διαμερίσματα, σε εξαιρετικό σημείο. Είναι δίπλα στο λιμάνι, πάνω στο κύμα. Ο Δημήτρης, ιδιοκτήτης, ευγενικός και διακριτικός όπως οι περισσότεροι κάτοικοι στο νησί, ήταν πάντοτε πρόθυμος να μας εξυπηρετήσει στο καθετί και να λύσει κάθε απορία μας. Δεν χρειαζόταν και τίποτα βέβαια επειδή το δωμάτιο είχε τα πάντα μέσα. Κινητό τηλέφωνο για επικοινωνία σε περίπτωση ανάγκης (!), φορητό υπολογιστή, ψυγείο με νερά και αναψυκτικά, προσφορά ποικιλία τοπικών οίνων, φούρνο με εστίες, καφετιέρες, επίπεδη τηλεόραση, πληρης γκάμα προϊόντων περιποίησης, μεχρι και οδοντόβουρτσα. Το σημαντικότερο όλων όμως που αξίζει τα περισσότερα, είναι η θέα στο λιμάνι και τα καταγάλανα νερά και η πρόσβαση στη θάλασσα για βουτιές και κολύμβηση. Είναι ακριβώς πάνω στο κύμα. Ευχαριστούμε για όλα. Ενα μεγάλο μπράβο για το μεράκι της δημιουργίας, του σεβασμού  στο περιβάλον και την παράδοση του τόπου και της υποστήριξης προς τον επισκέπτη. Συνιστάται ανεπιφύλακτα. Πηγαίνετε και θα με θυμηθείτε.

Παραδοσιακό δωμάτιο Halkis Muses με μοντέρνο εξοπλισμό. Η βιβλιοθήκη bonus

Από το δωμάτιο Halkis Muses βουτάμε στη θάλασσα κατ΄ ευθείαν.

Και άλλα βιβλία, καλοστρωμένο κρεβάτι και φρέσκες πετσέτες

Ο γλάρος μου έδειξε, με τη μύτη του, πού να μείνω

Οδός Ιπποτών

Οδός Ιπποτών στη Ρόδο. Ο δρόμος που οδηγεί από το παλιό λιμάνι στο Καστέλλο ή Παλάτι του Μεγάλου Μάγιστρου μέσα στη μεσαιωνική - παλιά πόλη. Αποτελεί από μόνος του αξιοθέατο. Στρωμένος με βότσαλο και χαμηλά πεζοδρόμια αριστερά και δεξιά, δέχεται πλήθος επισκεπτών αλλά και ντόπιων κάθε μέρα. Αριστερά και δεξιά υψώνονται κτίρια και πέτρινοι τοίχοι στο κιτρινωπό χρώμα της άμμου. Αν τον ξεκινήσετε από τη πλευρά της θάλασσας είναι ανηφορικός αν όμως φτάσετε στο Παλάτι από την παλιά πόλη θα τον κατεβείτε για να τον θαμάσετε. Η σημερινή οδός των Ιπποτών μας θυμίζει τη μεσαιωνική προέλευση μαζί με την ακμή της περιόδου εκείνης, πρέπει όμως να γνωρίζουμε ότι η χάραξη είναι πολύ παλαιότερη καθώς από το ίδιο σημείο διέρχετο η οδός που οδηγούσε στο ναό του Ηλίου.

Η είσοδος στο Παλάτι του Μεγάλου Μάγιστρου

Κατά μήκος της οδού είχαν δομηθεί τα καταλύματα (ξενώνες) των επτά εθνών που αποτελούσαν το τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη. Σήμερα τα εκατέρωθεν κτίρια στεγάζουν κατά κύριο λόγο τα προξενεία κρατών, υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού και άλλες δημόσιες υπηρεσίες. Αν τύχει και δείτε το εσωτερικό τους εντυπωσιάζεστε.

Υπέρθυρο στο Γραφειο Πληροφοριών του Δήμου Ρόδου

Είτε είναι ηλιόλουστη ημέρα είτε βράδυ με φως από τα μεγάλα, μεταλλικά και ωραία σχεδιασμένα φανάρια, εντυπωσιάζεσαι και μεταφέρεσαι σε άλλη εποχή. Νομίζεις ότι από τη γωνία θα ξεπηδήσουν Ιππότες με πανοπλίες ή φανταχτερές ενδυμασίες με το μεγάλο χαρακτηριστικό σταυρό στο μέρος του θώρακα, θα διασταυρωθείς με έφιππους που θα σε καλοχαιρετίσουν και θα ακούς τις οπλές των αλόγων να πατούν στα βότσαλα και τους λίθους, το θαλασσινό αεράκι θα φέρει τη γεύση του ιωδίου και του αλατιού, οι ψηλοί πέτρινοι τοίχοι δεν θα αφήσουν τους ήχους της διασκέδασης των τουριστών να φτάσουν στα αυτιά σου, το ποίημα όμως Καλλιπάτειρα του Μαβίλη θα σου θυμίσει ότι είσαι στη Ρόδο με την μακραίωνη ιστορία της.

Πόλη,  μνημείο της Παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς UNESCO

Το ταξίδι στο χρόνο σταματά, ανοίγεις τα μάτια να παρατηρήσεις λεπτομέρειες αρχιτεκτονικές σε καλοσυντηρημένα κατασκευάσματα. Επιβλητικά και μεγαλοπρεπή κτίρια που ταυτόχρονα κρατούν το μέτρο χωρίς ακραία στοιχεία. Θύρες, τόξα, επιτύμβιες πλάκες, ενέθετα οικόσημα, θυρεούς και διακοσμητικά σκαλίσματα.

Το κτίριο του Αρχαιολογικού Μουσείου ήταν το νοσοκομείο των Ιπποτών

Αν αποφασίσετε να κάνετε τη βόλτα σας στην παλιά πόλη της Ρόδου, φορέστε άνετα, στρωτά παπούτσια και ξεχάστε τα ψηλοτάκουνα γιατί θα τα αφήσετε στα λιθόστρωτα ή βοτσαλωτά δρομάκια.

Ένθετο στον τοίχο

Και μια γενική παρατήρηση: Ο Δήμος πρέπει να εντείνει τις προσπάθειες για την καθαριότητα, τη λελογισμένη χρήση των οχημάτων στη παλιά πόλη μαζί με την απομάκρυνση των κάθε λογής επαιτών. Είναι βέβαια δύσκολο να τρέχεις πίσω από κάθε τουρίστα και να κυνηγάς κάθε ντόπιο που θέλει να κάνει τη δουλεία του (δικαίως ή όχι) αξίζει όμως την προσπάθεια. Αλλιώς η οδός Ιπποτών θα καταλήξει σε οδό "επαιτών". 

Ένθετο στον τοίχο

Οροφή δομημένη με λίθους

Οδός Ιπποτών Knights' Street

Εσωτερική αυλή

Ιππότης, γλυπτό σε μαρμαρινη πλάκα

Κλιμακοστάσιο

Κρήνη στον προαυλιο χώρο, κατάλυμα Ιταλίας

Εσωτερική αυλή

Ναός Αγίας Τριάδας

Θύρα, παράθυρο, βουκαμβίλια που επιστέφει την είσοδο

Παράδρομος

Επεξηγηματική πινακίδα για την οδό Ιπποτών

Θύρες, καταλυμα Ισπανίας

Σε βλέπω...

Εντυπωσιακή θύρα με πιο εντυπωσιακά οικόσημα και θυρεούς. Auberge de Provence

Παράπλευρη είσοδος

Τοξωτή, γοτθική, πετρινη είσοδος

Οδός Ιπποτών στο ψηλότερο σημείο της, στην εισοδο του Παλατιού - Λότζια

Το Παλάτι. Άποψη

Auditorio της Τενερίφης

Το εμβληματικό οικοδόμημα της φωτογραφίας βρίσκεται στη Σάντα Κρουζ της Τενερίφης στα Κανάρια Νησιά. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Σαντιάγκο Καλατράβα, γνωστό και σε εμάς από τις ολυμπιακές, και όχι μόνο, κατασκευές του στην Αθήνα.

Auditorio de Tenerife

Η αίθουσα χρησιμοποιείται για θεατρικές παραστάσεις, μπαλέτο, μουσική, σκηνικό για βραβεύσεις, εκδηλώσεις κλπ. Βρίσκεται κεντρικά, δίπλα στο λιμάνι και πάνω στο κύμα. Το χαρακτηριστικό της, που την έχει καταστήσει και μνημείο, είναι το στέγαστρο που εδράζεται στη μία άκρη και η άλλη αιωρείται καθιστώντας το, αν όχι κάτι μοναδικό, τουλάχιστον ασυνήθιστο που ξεχωρίζει από την παραδοσιακή αρχιτεκτονική.

Μοιάζει με μια αψίδα που από τη μία πλευρά θεμελιώνεται σταθερά και καθώς κατεβαίνει στον αντίποδα, χάνεται ως αιχμή βέλους. Μια τάση κίνησης που προέρχεται από το υγρό στοιχείο ή να καταλήγει σε αυτό. Το κύμα του ωκεανού που πετάγεται με δύναμη και ορμή αλλά γρήγορα εξασθενεί. Ίσως να αντιπροσωπεύει ένα ράμφος πουλιού με ανοικτό στόμα ή να παραπέμπει στο πτερύγιο ή την ουρά ψαριού που μόλις πετάχτηκε από τη θάλασσα. Αναλόγως την οπτική γωνία και τη φαντασία, μπορεί ο καθένας να δει κάτι διαφορετικό.

Αν βρεθείτε στην πόλη μπορείτε να πάτε στο σταθμό των λεωφορείων για να τη δείτε ή αν φύγετε με καράβι, να τη θαυμάσετε από τη θάλασσα.

Γκντανσκ

Κοιτώντας τις παλιότερες φωτογραφίες μου βρήκα και αυτές που δημοσιεύω σήμερα και θυμήθηκα ότι έχω ετικέτα με αυτό το θέμα. Όπως μπορείτε να δείτε, εξωτερικά έχει σχεδιο εντυπωσιακό και πρέπει να πας στη πόρτα για να καταλάβεις ότι πρόκειται για τουαλέτα. Η συγκεκριμένη είναι στο Γκντάνσκ της Πολωνίας.