30 Ιουν 2009

Ο Γύρος της Σκωτίας (I)

19 Αυγούστου 2006. Αναχώρηση από Αθήνα για Μάντσεστερ πτήση ΟΑ 0277 και η βόλτα ξεκινά. Όχι όμως όποια και όποια βόλτα. Ο γύρος της Σκωτίας, με χαλαρό πρόγραμμα ή μάλλον να το πω καλύτερα χωρίς πρόγραμμα. Το μόνο που είχε κανονιστεί από πριν ήταν το αεροπορικό εισιτήριο και το αυτοκίνητο από το αεροδρόμιο για επτά ημέρες. Τα υπόλοιπα όπως θα έβγαιναν στη πορεία. Φτάσαμε βράδυ, πήραμε το αυτοκίνητο και κάναμε μερικά χιλιόμετρα ή μάλλον μίλια στον Μ6 μέχρι το Carlisle (μείναμε στο Premier Travel Inn). Στα αξιοθέατα της επόμενης μέρας ήταν η πόλη της Γλασκώβης και μετά παίρνουμε τον Α82 για τα Highlands. Η μέρα είχε περάσει και μετά τη λίμνη Lomond βρήκαμε ένα Bed and Beakfast στο χωριό Tarbet. Τα Bed & Breakfast ή B&B είναι οικονομικός τρόπος διαμονής και είναι πολύ δημοφιλή στη Σκωτία και σε όλη τη Μ. Βρετανία κυρίως στο ύπαιθρο και λιγότερο στα αστικά κέντρα. Παρέχουν ότι ακριβώς λέει και ο τίτλος τους, το κρεβάτι για τον ύπνο και πρωινό. Οικογένειες ενοικιάζουν ένα ή περισσότερα δωμάτια από το σπίτι τους και το πρωί σου ετοιμάζουν το τυπικό Αγγλικό πρωινό που αποτελείται από αυγά, μπέικον, φασόλια, ντομάτα (στο φούρνο), ψωμί του τοστ, λουκάνικο και μπορεί κάποιες φορές μανιτάρια και black putting (είδος αλλαντικού). Αν έχεις χρόνο και διάθεση μπορείς να καθίσεις με τους ιδιοκτήτες να συζητήσεις ότι θες από χρηστικές πληροφορίες για τη περιοχή μέχρι φιλοσοφικά θέματα. Η ποικιλία είναι μεγάλη, το ίδιο και η ποιότητα καθώς και οι τιμές. Αν κλίσεις από νωρίς έχεις περισσότερες επιλογές, αν το αφήσεις αργά ή ψάχνεις όπως εμείς, μόλις άρχιζε να νυχτώνει, περιορίζεσαι. Παρόλα αυτά δεν υπήρξε νύχτα που να κοιμηθούμε στα παγκάκια ή το αυτοκίνητο. Η πορεία μας συνεχίστηκε προς τη δυτική ακτή (Α83) και κατόπιν Βόρεια (Α828) περνώντας από το Inveraray, - να σταματήσετε να δείτε το κάστρο - , το Oban από όπου φεύγουν πολλά πλοία για τα νησάκια των Εβρίδων. Βλέπεις παντού πράσινο, πολλά νερά και τοπία που σε προϊδεάζουν για το τι θα ακολουθήσει. Σταμάτησα και σε ένα πάρκινγκ με ωραία θέα, για να ψάξω μήπως βρω τη θήκη μιας κάμερας με δύο video κασέτες που είχα ξε-χασει την προηγούμενη φορά που είχα περάσει από εκεί, το Καλοκαίρι του 1998. Σταματήσαμε να μείνουμε σε ένα Β&Β λίγο πριν από το Fort William. Όχι και τόσο καλό και καθαρό, αλλά τι να κάνουμε αυτό μας έτυχε, νύχτα ήταν και πέρασε. Κάναμε μια πεζοπορική διαδρομή στην περιοχή (σε σηματοδοτημένο μονοπάτι) έτσι για να ξεπιαστούμε λίγο από το αυτοκίνητο και να πέσουν και οι πέτρες που είχαν μαζευτεί στα νεφρά. Την επόμενη μέρα ο δρόμος μας συνεχίστηκε με πορεία προς το Isle of Skye. Μπορείς να πας από το Ft. William στο Mallaig και να πάρεις καραβάκι προς το Ardvasar (1998), εμείς τώρα προτιμήσαμε να κάνουμε μερικά μίλια παραπάνω (Α87), αριστερά πριν τη λίμνη Ness (Loch Ness) και να πάμε από τη γέφυρα (μιας και είχαν καταργήσει και τα διόδια). Οι εναλλασσόμενες εικόνες είναι γραφικές. Κάστρα και πύργοι να εμφανίζονται στο πουθενά, σε λοφάκια, σε παραλίες, σε δάση. Ο δρόμος μας οδήγησε στο Dunvegan αφού περάσαμε από το Portree με το ωραιότατο λιμανάκι του και κατευθυνθήκαμε Βόρεια στο Kilmaluag και μετά στο Uig, χρώματα μοναδικά, καταρράκτες, νερά ερειπωμένοι πύργοι, τα Μοσχάρια της Σκωτίας, αυτά με το μακρύ τρίχωμα που πέφτει μπροστά στα μάτια. Το πρωί από το Dunvegan, αντί να γυρίσουμε προς τα πίσω, με το αυτοκίνητο αποφασίσαμε να πάμε δυτικά, μας είπαν ότι στο Neist Point υπάρχει φάρος με εντυπωσιακά τοπία αλλά θέλει λίγο περπάτημα. Το περπάτημα ήταν αρκετό αλλά το αποτέλεσμα μας αποζημίωσε με το παραπάνω. Μη το χάσετε, αξίζει. Το Isle of Skye είναι το μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος των εσωτερικών Εβρίδων νήσων και αν είστε λάτρης της φύσης να μην το χάσετε. Η πορεία συνεχίστηκε το υπόλοιπο της ημέρας από τους (Α896), (Α832), (Α835) μέχρι το Ullapool. Το μάτι δεν χορταίνει. Θάλασσα, βουνό, δάσος, ποτάμια, παραλία. Αν είναι καλή η μέρα σταματήστε να κάνετε ένα μπάνιο στη παραλία Gairloch. Εμείς τη ρίξαμε τη βουτιά μας και το απολαύσαμε. Το βράδυ ήρθε η στιγμή για τις κρίσιμες αποφάσεις. Πρόγραμμα δεν υπήρχε μέχρι τότε, αλλά έπρεπε να δούμε αν θα προλάβουμε να ανέβουμε στο Βορειότερο άκρο απέναντι από τα νησιωτικά συμπλέγματα Orkney και Shetland εκεί που ενώνεται ο Ατλαντικός με τη Βόρεια θάλασσα, ή θα γυρίσουμε πίσω για προλάβουμε το αεροπλάνο. Αποφασίσαμε να γυρίσουμε πίσω. Ο ήλιος είχε δύσει στο λιμάνι του Ullapool, μια φώκια έκανε την εμφάνισή της και μας κοίταζε για λίγο. Μέχρι να πάρω τη φωτογραφική μηχανή, έκανε μια βουτιά, ως δεινή κολυμβήτρια και εξαφανίστηκε στα σκοτεινά νερά του λιμανιού. Το πρωί ξυπνήσαμε και φύγαμε στα γρήγορα, γιατί η μέρα θα ήταν μεγάλη. Κατηφορίζουμε τον (Α835) και όταν φτάσαμε στον (Α9) πήγαμε αριστερά (βόρεια) μέχρι το Dornoch. Τελικά όντως δεν μας βγαίναν οι χρόνοι. Άντε πάλι πίσω, στάση στο Inverness, πρωτεύουσα των Highlands, με πολλά και ωραία κτίρια και τον πύργο να δεσπόζει στο λόφο. Η πεζογέφυρα είναι αρμονικά ενταγμένη στο περιβάλλον και ο ποταμός Ness να χωρίζει και να ενώνει τη πόλη. "Ness" καλά καταλάβατε, πλησιάζουμε τη λίμνη Ness ή αλλιώς Loch Ness! "Λέτε να δούμε τη Nessie?", το τέρας ντε! Όσο και να ψάχνουμε δεν είδαμε τίποτα. Μόνο στο Μουσείο είδαμε πολλά αντίγραφά της. Καταναλωτικός παράδεισος... Το μεσημέρι στο Fort Augustus την ώρα του φαγητού, χαζεύαμε και τη διέλευση των σκαφών από το κανάλι της Καληδονίας. Το Caledonian canal φτιάχτηκε στις αρχές του 19ου αιώνα, είναι ένα σύστημα από διαδοχικές δεξαμενές που ανοιγοκλείνουν, γεμίζοντας ή αδειάζοντας και τα πλοία μεταφέρονται διαδοχικά από τη μία δεξαμενή στην άλλη, με αυτό το σύστημα ποταμών και λιμνών που συνδέει την ανατολική ακτή της Σκωτίας με τη δυτική, παρακάμπτεται παράλληλα η Βόρεια θάλασσα, είναι αντίστοιχη αρχή με τη διώρυγα του Παναμά. Σήμερα χρησιμοποιείται, ως επί το πλείστον από σκάφη αναψυχής.

Για τη συνέχεια πατήστε εδώ

25 Ιουν 2009

Spot the difference

Είναι αλήθεια ότι το φως ή το σκοτάδι αλλάζει τις προσλαμβάνουσες του ματιού. Όταν βέβαια παρεμβαίνει και ο ανθρώπινος παράγοντας οι μεταμορφώσεις γίνονται εντυπωσιακές! Κοιτάξτε τί εντόπισα σε μια βόλτα στο Λονδίνο. Είναι στο Cambridge circus. Βλέποντας τις δύο φωτογραφίες (πάνω και κάτω) που έχουν βγει από το ίδιο σημείο, άνετα κανείς εντοπίζει τη διαφορά. Η τουαλέτα το βράδυ αναδύεται από τα έγκατα της γης, για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των ανδρών - περαστικών. Οι γυναίκες ας περιμένουν.

23 Ιουν 2009

Time for...

Η ώρα είναι 14:19. Ώρα για έναν υπνάκο. Ας βγάλω και τα παπούτσια μου για πιο άνετα... Ωχ, με τις αποσκευές τί κάνουμε; Δεν έχω και μαξιλάρι μαζί μου, πώς και το ξέχασα; Σωστή ιδέα! Μπορεί βέβαια να είναι κάπως άβολα αλλά αν πάει κανείς να το πειράξει θα το καταλάβω. Μόλις σηκωθώ θα ρίξω μια ματιά στα βιβλία που μου έβαλαν εδώ από πάνω για να δω που θα πάω την επόμενη φορά. Πουθενά πιο κοντά δεν έχει, πού να τρέχω τόσο μακριά. Άσε που άμα χάσω το αεροπλάνο θα τη βγάλω πάλι στα καθίσματα του αεροδρομίου. Λίγο ακόμα και θα σηκωθώ να φύγω, μη με δει και κανένας με φωτογραφική μηχανή.


ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ

22 Ιουν 2009

Indianapolis Motor Speedway, μουσείο και πίστα

The Famous Indianapolis Speedway or "Indy 500". Just pictures not many words.





Race cars of various ages in the Museum.



If you want to make the oval track tour you will pay an extra ticket and make one lap around the Indy "500".



Speedway from above. Part of it (the green one with the lake) is a golf field.

20 Ιουν 2009

Ρόδος


Μπορεί η Ρόδος να φημίζεται για τις ωραίες παραλίες της και τον τουρισμό το καλοκαίρι αλλά είναι εξίσου ωραία, για να μην πω και καλύτερα κατά τη "χειμερινή" ή "low season". Ούτε τα πλήθη των τουριστών ούτε οι μαγαζάτορες να σε τραβάνε από εδώ και από εκεί. Θα βρείτε τα εστιατόρια και τα ταβερνάκια που τρώνε οι ντόπιοι, σε λογικές τιμές, τα οποία είναι ανοιχτά όλο το χρόνο. Ναι, υπάρχουν και τέτοια. Όσο για τον καιρό, μη φοβόσαστε. Η Ρόδος είναι το νησί του Ήλιου και το επιβεβαιώνει με το παραπάνω αφού για τουλάχιστον 300 ημέρες το χρόνο έχει ηλιοφάνια.

Αν σας αρέσουν τα θαλάσσια αθλήματα, όπως η ιστιοσανίδα, στο Πρασονήσι (που είναι στο νοτιότερο άκρο) θα βρείτε τον παράδεισό σας.

Αν σας αρέσει η ιστορία, περπατώντας στα λιθόστρωτα στην παλιά πόλη θα νιώσετε ότι είστε στο μεσαίωνα, επισκεφθείτε τα μουσεία της οδού των Ιπποτών και της γύρω περιοχής και μην παραλείψετε την Ακρόπολη της Λίνδου. Προσοχή αν είναι καλοκαίρι να φοράτε καπέλο, να βάλετε αντηλιακό και να έχετε μαζί σας νερό. Αξίζει τον κόπο. Κατά την παραμονή σας να θυμηθείτε τον Κλεόβουλο, έναν από τους 7 σοφούς της Αρχαιότητας, τον Ολυμπιονίκη Διαγόρα, την Καλλιπάτειρα, τον Κολοσσό που βρισκόταν στην είσοδο του λιμανιού εκεί που είναι σήμερα τα ελαφάκια. Μιας και είπα ελαφάκια, εκεί δίπλα, στο προαύλιο της νομαρχίας Δωδεκανήσου υπάρχει ο ιστός με την Ελληνική σημαία. Εκεί υψώθηκε η Ελληνική σημαία κατά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα το 1947 και επίσημα το 1948. Ονομαστός είναι και ο Ρόδιος κομπαστής, που υπερηφανευόταν στους Αθηναίους (;) ότι στη Ρόδο έκανε ένα πολύ μεγάλο άλμα, για να πάρει την απάντηση με τη γνωστή φράση: "ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα...".



Αν θέλετε νυχτερινή ζωή και διασκέδαση το καλοκαίρι στο Φαληράκι είναι must, όπως επίσης και τα μαγαζιά στην παλιά πόλη.
Παραλίες πολλές από κοσμοπολίτικες Αντονι Κουίν, τα Λουτρά στις Καλυθιές που ύστερα από πολλά χρόνια εγκατάλειψης έχουν ανακαινιστεί εκ θεμελίων και ο Δήμος έβαλε και εισιτήριο εισόδου, αλλά και παραλίες ελεύθερες ή ερημικές, ενδεικτικά: Αφάντου, Κολυμπια, Γενάδι, Αγ. Μαρίνα κ.α.


Αν σας ενδιαφέρουν τα "θρησκευτικά" θα ξέρετε για την Παναγία Τσαμπίκα. Για να ανεβείτε στο εκκλησάκι θα πάτε με τα πόδια ένα ανηφορικό μονοπάτι μέσα από δάσος. Τόσο η διαδρομή όσο και η θέα θα σας αποζημιώσουν.

Εκτός από θάλασσα το νησί έχει και βουνό μην παραλείψετε να επισκεφτείτε την κοιλάδα με τις πεταλούδες , τη Φιλέρημο, τις επτά πηγές και οι πιο τολμηροί τον Αττάβυρο.

Για ψώνια διαλέξτε από τα κρασιά των οινοποιείων CAIR και EMERY, ομπρέλες, κοχύλια και σφουγγάρια από τα μαγαζάκια στο Μανδράκι και τη γύρω περιοχή,

Αν έχετε χρόνο να πάρετε το καραβάκι και να πάτε μέχρι τη Σύμη.

Α! να μην ξεχάσω και το ενυδρείο (στο βορινότερο άκρο της πόλης).